Volmar Ekeren – Dames 1 : 1-3 – Wir machen die Welt farbiger niewar!

Was haben geluck gehabt !.
Ekeren was niet te onderschatten ( vorige wedstrijden en Gina de Vlam en boem( ex Wevoc ) indachtig. Het werd een moeilijke en slopende wedstrijd waar Bob de Bouwer raak uithaalde naar ons Marian en onze Koen. ( lees verder )

In een luidruchtige en geladen zaal ( Volmar Heren speelde namelijk hun halve finale van de BVA op het aanpalende terrein, wonnen deze en spelen zo tegen Zoersel de herenfinale) kenden onze jonge dames een moeilijke 1ste set . Volmar moet ook nog enkel matchen winnen, willen ze het behoud in 1ste provinciale zeker stellen. En dat was er aan te zien.
Na de eerste lange rally ( er waren er trouwens veel ) zag het 15- tallig publiek van Zoersel een 11-13 en erger nog later een 19-16 score. Uiteindelijk konden we nog afmaken met 21 – 25.

Set 2 verliep iets nonchalanter, jullie kennen dit wel: receptioneel minder, aanvalskracht minder en hup die van Ekeren wisten na weer een dergelijk lange rally het overwicht te bemachtigen 12 – 6. Aan de Noorderlaan moesten ze het geweten hebben dit Zoersel is te pakken . En door enkele goede acties van de ervaren Ekerse madammen wisten ze gebruik te maken van de onzekerheid van Zoersel.
Na een technisch time out bij 16 -11 probeerde onze coach te sleutelen aan ons team, bracht enkel juniors, maar kon het tij op de schelde niet keren. Het was wachten op de de volgende set. 25 – 15.

De derde set was er een met veel tumult en 2 gele en 1 rode kaart voor Zoersel. Bob de bouwer haalde zwaar uit naar onze middenman en daarop naar onze coach. Het werd achtervolgen zoals in een Hollywood film. Actie, spanning, suspens en kleurvol.
Onze 901 garde kon slecht bij een 25 -27 deze race besluiten die van Volmar een uitgeput en ( dixit Gina: de pijp was uit ) veroordeeld team achterliet.

Het was nog enkel het transport naar Fort Nox dat misschien nog kon mislopen, maar onze nu sterk verbeterde verdediging liet niets aan het toeval over. Het ging dan ook vlotjes naar 13 – 25.

Spektakel was er wel en nu nog de boeten en schorsingen afwachten. Zo zie je maar de ene week euforie de andere oppassen geblazen.
We zullen pas mosselen kunnen roepen als ze aan wal van de Schelde zijn!